رنگ های مقاوم به حرارت معمولا از رزین های معدنی تولید می شوند. برخلاف دیگر رزین های رایج که از زنجیره بلند کربنی ساخته شده اند، ساختار اصلی رزین های معدنی زنجیره ای از سیلیسیوم و اکسیژن است. در این ترکیب اتم های سیلیسیوم با تشکیل چهار پیوند کووالانسی، زنجیره های بلند تشکیل می دهند. با توجه به این که رنگ های سیلیکونی جزو رنگ های ترموپلاست هستند، با قرار گرفتن در معرض حرارت، براق بودن آن ها کاهش می یابد.
رنگ های نسوز معمولاً برای پوشش دادن سازه هایی که در معرض حرارت و گرمای شدید قرار دارند مانند موارد زیر به کار می روند:
- پوشش داخلی دیوار شومینه
- جداره داخلی کوره ها
- پالایشگاه ها
- نیروگاه های برق
- لوله های مخازن
هم چنین از رنگ های نسوز برای عایق کاری سطوح فلزی در محیط های صنعتی استفاده می شود که از هدر رفتن گرما جلوگیری کرده، از هزینه ها می کاهد و موجب بهبود عملکرد دستگاه ها شده و امنیت کارکنان را افزایش می دهد؛ اما در صورت استفاده نکردن از رنگ های نسوز، آب به عایق نفوذ کرده و فضای بین عایق و فلز را اشغال می کند، محیط برای به وجود آمدن زنگ زدگی فراهم می شود و رطوبت به وجود آمده در این فضا، موجب ایجاد سایش و زنگ زدگی روی فلز می گردد.